Bericht van Wim van de Zandt
Wim heeft me ter doorgeleiding aan jullie het volgende bericht gestuurd:
| Beste boulers, Even een berichtje over mijn gezondheid. Ik ben in mei naar de huisarts gegaan omdat ik haast geen energie meer had en voortdurend moe was. Hij nam geen halve maatregelen en liet mijn bloed uitgebreid onderzoeken. Daaruit bleek dat ik ernstige bloedarmoede had, veroorzaakt door een aandoening in het beenmerg waardoor onvoldoende witte en rode bloedcellen en trombocyten worden aangemaakt. De conclusie was nogal schokkend: MDS, een traag verlopende vorm van bloedkanker. Vooral optredend bij tachtigers zoals ik. Na verwijzing naar de hematoloog werd bevestigd dat de aandoening zich nog in een vroeg stadium bevindt. Er is daarom geen noodzaak om direct te starten met behandeling of specifieke medicatie. Wel kreeg ik zware ijzertabletten voorgeschreven om de bloedarmoede te bestrijden en daarmee mijn energieniveau wat te verhogen. De ijzervoorraad is inmiddels min of meer op peil, maar ik ben nog steeds heel snel moe. Ik blijf die pillen slikken. Niet om fitter te worden, maar om het huidige ijzerniveau te stabiliseren. De hematoloog heeft me voorlopig terugverwezen naar de huisarts, die me gaat volgen met 3‑maandelijkse bloedonderzoeken, totdat de uitslagen dusdanig verslechteren dat alsnog behandeling nodig is. Die is niet erg belastend, zo schat ik in. Geen chemo, dat zou ik sowieso weigeren, maar wel EPO en zo af en toe een bloedtransfusie. Het is allemaal knap vervelend, maar ik maak me voorlopig niet echt zorgen. De geschatte overleving hangt af van de conditie, maar is gemiddeld vijf tot acht jaar: de eerste vijf jaar stabiel zoals bij aanvang diagnose en daarna drie jaar met toenemende vermoeidheid en kortademigheid. Niet dat ik een keuze heb, maar vijf tot acht jaar? Nou ja, dan moet ik intussen wel proberen niet aan iets anders dood te gaan natuurlijk. Echter, het boulen valt me de laatste tijd wat zwaarder. Als we klaar zijn met spelen, voel ik me zo moe dat ik niet altijd meer de moed heb om op vrijdagmiddag nog gezellig een biertje met jullie te drinken. Dan verlang ik hevig naar een dutje in mijn luie stoel. Ik hoop op jullie begrip. Hoe dan ook: ik ben wel heel blij dat ik voorlopig niet in de ziekenhuismolen terechtkom. Gewoon elke dag een ijzertabletje houdt me de eerstkomende jaren vast wel op de been. Tot hartelijk boules! Wim |
Ik wens Wim, ongetwijfeld mede namens jullie, veel ijzer, sterkte en beterschap toe.
